Nuorodos

1 Akta Unji Polski z Litwą 1385–1791. Wydali St. Kutrzeba i Wł. Semkowicz. Kraków, 1932 (toliau AUPL). Nr. 55. P. 79.

2 Adamus J. O tytule panującego i państwa litewskiego parę spostrzeźeń // Kwartalnik Historyczny. Lwów, 1930. Rocznik XLIV. T. 1. Zeszyt 3. P. 327.

3 Ibidem.

4 Kodex diplomatyczny Litwy. Wydany z rękopismów w Archiwum tajnem w Królewcu Zachowanych. Przez E. Raszyńskiego. Wrocław, 1845. Nr. 1. P. 53–54. Šį titulą mes randame Vytauto antspaude, esančiame 1379 m. sutarties tarp Jogailos ir Kęstučio iš vienos pusės, bei Vokiečių ordino iš kitos. Jonynas I. Vytauto ženklas // Vairas. 1930. Nr. 3. P. 507; Semkowicz Wł. Sfragistyka Witolda. Krakow, 1931. P. 4.

5 AUPL. Nr. 29. P. 26. Taip pat tituluojasi ir jo žmona Ona. Ibid. Nr. 30. P. 27. Originalai yra Čartoryskių muziejuje ir bibliotekoje Krokuvoje (toliau Čart. Muz.). Pergamento Nr. 233 ir 234.

6 AUPL. Nr. 38. P. 35. Originalai yra Čart. Muz. Perg. Nr. 262. Vol. II/17.

7 AUPL. Nr. 39. P. 38.

8 AUPL. Nr. 51. P. 62. Originalas yra Čart. Muz. Perg. Nr. 300.

9 Codex epistolaris Vitoldi magni ducis Lithuaniae 1376–1430. Collectus opera. A. Prochaska. Cracoviae, 1882 (toliau CEV). Nr. 13. P. 3.

10 Ibid. Nr. 101. P. 31–32. Danilovičius šį transumptą pateikia kaip falsifikatą, tuo tarpu A. Prochaska neginčija jo autentiškumo. Skarbiec diplomatów papiezkich, cesarskich, krolewskich, ksiąźęcych; Uchwał Narodowych, postanowień róźnych władz i urzędów posługujących do krytycznego wyjaśnenia dziejów Litwy, Rusi Litewskiej i ościennych im krajów. Zebral i w treści opisał Danilowicz I. Wilno, 1860 (toliau Skarbiec diplomatów). T. 1. P. 247–248.

11 K. Sochaniewicz atkreipė dėmesį, kad šis antspaudas primena neišlikusiojo 1384 m. antspaudo aprašymą. Sochaniewicz K. Najdawniejsze dyplomy Witołda W. Ks. Litewskiego (Przyczynek do dyplomatyki litewskiej) // Ateneum Wileńskie. Wilno, 1925–6. Rocznik 3. P. 4.

12 Semkowicz W. Sfagistyka Witolda. Kraków, 1931. P. 6; Jonynas I. Vytauto ženklas // Vairas. 1930. Nr. 4. P. 27.

13 CEV. Nr. 107. P. 34. A. Lewicki mano, jog Vytauto titulavimas didžiuoju šiame 1393 m. dokumente galėjo būti vėliau parašytas, kadangi originalus dokumentas neišliko. Lewicki A. Kiedy Witold zostal Wielkim Księciem Litwy // Kwartalnik historyczny. Lwów, 1894. Roznik VIII. Zwszyt 1. P. 422. Išnaša 2.

14 CEV. Nr. 127. P. 41.

15 CEV. 1395 m. Wir Wytowt von gotes gnaden grosfurste zu Littowen etc. Nr. 117. P. 39; 1397 m. Nr. 140. P. 44; 1398 m. Nr. 179. P. 55; 1404 m. Wir Allexander andirs Wytowd von gotis gnaden grosforste czu Lyttowen und Reusen etc. Nr. 295, 296, 297. P. 102, 103, 104; 1406 m. Nr. 348. P. 132; 1407 m. Nr. 369, 371. P. 151, 152, etc.

16 CEV. Nr. 285. P. 96–97; Nr. 286. P. 97–98; Nr. 295. P. 102–103; Nr. 296. P. 103–104; Nr. 297. P. 104; Nr. 371. P. 152, etc.

17 CEV. 1398 m. Nr. 191, 192. P. 56, 57; 1399 m. Nr. 201. P. 58, etc.

18 CEV. 1405 m. Nr. 306. P. 108–109; Nr. 308. P. 110; 1411 m. Nr. 459. P. 219, etc.

19 Codex Diplomaticus Ecclesiae Cathedralis necnon Dioecescos Vilnensis. Wydali J. Fijałek i Wł. Semkowicz. Kraków, 1948 (toliau CDCV). T. 1. 1387–1507. Nr. 25. P. 41.

20 CDVC. T. 1. Nr. 30. P. 51; Nr. 31. P. 53.

21 Codex epistolaris saeculi decimi quinti. Wydali A. Sokoщowski, J. Szujski. Krakуw, 1876 (toliau Ce XV). T. 2. Nr. 37. Originalas Čart. Muz. Perg. Nr. 285.

22 Semkowicz W. Sfragistyka Witolda. P. 21. Originalas Čart. Muz. Perg. Nr. 289. Tiesa W. Semkovicz majestotinio antspaudo legendą skaito be žodžio magnus –+ sigillum · allexandri · alias · witawdi · dei · gra · ducis · lithwanie · et · russie · et · cetera ·. Dzialinski pateikdamas Vytauto majestotinio antspaudo aprašą žodelį magnus rašo – sigillum · allexandri · alias · witoldi · magni ducis · lithwanie · et · russie · et · cetera ·. Išlikę originalūs antspaudai vis dėlto leistų tvirtinti žodį magnus antspaudo legendoje buvus.

23 Matusas J. Švitrigaila Lietuvos didysis kunigaikštis. Vilnius, 1991. P. 87; AUPL. Nr. 54. P. 76–77.

24 AUPL. Nr. 55. P. 79–8. Originalas Čart. Muz. Perg. Nr. 387.

25 Ibid. Nr. 58. P. 86–90.

26 Ibid. Nr. 59. P. 91–94; Nr. 61. P. 102–105; Nr. 63. P. 107–108; Nr. 66. P. 114.

27 Gudavičius E. Žygimantas Kęstutaitis Lietuvos didysis kunigaikštis // Voruta. 1990 birželis.

28 AUPL. Nr. 55. P. 79.

29 ...ducem Sigismundum in magnum ducem Lythwaniae et Russiae eligendi, sive voluntate nostra electum in eius electionen sollempniter et expresse consentiendi ipsumque ad possessionem dominiorum