Lietuviu English
Jūs esate: PagrindinisŽurnalasArchyvai18 Tomas
Meniu
Žurnalas
  Archyvai
  0 Tomas
  1 Tomas
  2 Tomas
  3 Tomas
  4 Tomas
  5 Tomas
  6 Tomas
  7 Tomas
  8 Tomas
  9 Tomas
  10 Tomas
  11 Tomas
  12 Tomas
  13 Tomas
  14 Tomas
  15 Tomas
  16 Tomas
  17 Tomas
  18 Tomas
  19 Tomas
  20 Tomas
  Redakcija
  Atmena
Specialieji leidiniai
Internetinė žurnalo versija
Kontaktai ir nuorodos
Draugai
Tinklapį kūrė
č4
Girius MERKYS
 
  Archyvai (18 Tomas)  
   
 
ISSN 1392-0448. LIETUVOS ISTORIJOS STUDIJOS. Nr. 18
ryżu w 1236 r. upomniano przeorów, aby powoływali jako spowiedników tylko braci dyskretnych, zaufanych i wewnętrznie dojrzałych31. Zdecydowanie też powtórzono polecenie, żeby uznawać władzę jurysdykcyjną biskupa32. Na kapitule generalnej w Paryżu w 1239 r. nakazano braciom, aby zawsze przypominali wiernym o ich obowiązkach jako parafian, okazywaniu szacunku wobec przełożonych duchownych oraz nawiedzania kościoła parafialnego w stosownych dniach33. Zakazano im wówczas również odwiedzania z okazji pogrzebów domów ludzi świeckich i kleryków oraz przyjmowania czegokolwiek z powodu wystąpienia niebezpieczeństwa zgorszenia34. Ponadto na tej kapitule zabroniono braciom uczęszczania na dwory królewskie czy książęce poza wyższą koniecznością, podejmowania się roli arbitrów, mieszania się w sprawy spadkowe oraz zajmowania się egzekucją testamentów35. Według uchwały kapituły generalnej w Bolonii z 1242 r. dominikanie powinni dążyć zarówno do dobrych stosunków z franciszkanami, jak i z prałatami36. Ustalono wówczas również wiek święceń kapłańskich dla członków zakonu na 25 lat, a zatem starano się, żeby zbyt młodych osób nie dopuścić do działalności kaznodziejsko-duszpasterskiej37. Natomiast na kapitułach generalnych w Bolonii z 1244 r. i w Kolonii z 1245 r. postanawiano, iż tylko bracia po 30 roku życia mogli słuchać spowiedzi38. Na kapitule generalnej w Bolonii z 1252 r. upomniano wszystkich członków zgromadzenia, aby prałatom i klerykom nie dawali żadnego powodu do kłótni oraz skandali, lecz zachowywali się wobec nich z szacunkiem i skłaniali do tego także lud. Bracia powinni respektować również prawa kleru świeckiego i nie sprzeczać się z nim o uprawnienia zakonu, które otrzymali w zakresie głoszenia kazań, słuchania spowiedzi i in-

---

Constitutionen des Predigerordens in der Redaction Raimunds von Peńafort, hrsg. von H. Denifle, Archiv für Literatur-und Kirchengeschichte des Mittelalters, Bd. 5, 1889, s. 534.

31 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 9: „Item. Admonemus priores quod confessores maturos ponant discretos et securos et quando vadunt foras, invicem se diligenter custodiant et confessores instruantur de confessionibus audiendis“.

 32 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 9: „Item. Monemus fratres de iurisdictione episcoporum sicut in alio capitulo dictum est“. Tą wcześniejszą kapitułą generalną mogła być paryska z 1234 r.: „Item. Ne fratres commissiones causarum arbitria, sive iudicia nec eciam pignora sive obsides recipiant sed neque per iurisdictionem episcopalem aliquos coherceant, nec eligant potestatem, nec ducant, sive reducant, et qui contra fecerint graviter puniantur. Item. Ne ex quacumque auctoritate fratres precipiant episcopis“ – Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 4.

 33 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 11: „Item. Ut fratres nostri diligenter admoneant populum, ut ecclesias et prelatos eorum honorent et eis fideliter reddant iura sua et quod temporibus suis ecclesias suas parrochiales frequentent“.

 34 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 11: „Item. Admonemus, ne fratres nostri vadant ad domos secularium vel clericorum pro funeribus nec recipiant cum scandalo evidenti“.

 35 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 12: „Item. Ne fratres curias regum vel principum absque magna necessitate seu fructu animarum frequentent, nec arbitrium in se suscipiant, nec testamentis intersint, nec eorum executores fiant“.

 36 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 24: „Item. Monemus, quod fratres nostri sollicite servent pacem prelatorum et fratrum minorum“; por. też s. 5.

 37 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 23: „Item. Ne fratres ante XXV annos ad sacerdocium promoveantur“.

 38 Acta capitulorum generalium ordinis praedicatorum, vol. 1 (ab anno 1220 usque ad annum 1303), s. 28: „Item hanc. Quod fratres non audiant confessiones preter quam fratrum citra XXX annos“ oraz s. 31: „Item hanc. Fratres non audiant confessiones aliorum, quam fratrum, citra XXX annos“.

17

‹‹ Rodyti atgal
puslapių
Rodyti toliau ››

 
   
   
2005 - 2006 © c4 dizainas ir programavimas giriaus